Storythai

ภาพจากหนังสือ IN

ได้อ่านหนังสือเล่มนึง จำไม่ได้แล้วว่าหนังสืออะไร
เค้าสัมภาษณ์คนที่เป็นช่างภาพหนังสืออิน ชื่อธาดา วาริช
เห็นภาพผลงานที่เค้าถ่ายแล้วแบบชอบมากๆ
ชอบตรงที่ถ่ายผู้หญิงได้เซ็กซี่มากเลยอ่ะ ถึงความสวยงามของร่างกายผู้หญิงออกมาชัดดี

เราชอบดูภาพในหนังสืออินมานานแล้ว
ยังคิดอยากให้น้องไปขึ้นปกบ้างเลย
(แต่สงสัยจะออกมาสวยมากกว่าหล่อ ฮ่าๆ)

แต่เรื่องของเรื่อง ภาพที่เอามาลงเนี่ยเป็นภาพพีค นางเอกของน้องนั่นเอง
จะบอกว่าชอบมุมนี้ของผู้หญิงมากกกกกก
คือชอบตรงหัวไหล่ ด้านข้างที่เห็นแขนกับหลังอ่ะ
เป็นอะไรที่ให้ความรู้สึกเซ็กซี่ดี ชอบๆ

อ่านหนังสืออินเล่มนี้ ตอนแรกเปิดผ่านๆ
พอมาอ่านอีกรอบ เจอตรง Office Talk พูดเกี่ยวกับสงกรานต์
เค้าใส่คำพูดให้คนนึงประมาณว่า "ขอประแป้งน้องกอล์ฟเท่านั้น" อะไรซักอย่าง
แล้วก็มีหัวกอล์ฟอยู่
เห็นแล้วก็ฮา กอล์ฟไมค์นี่ขวัญใจสาวๆเนาะ
เป็นปลื้ม (ทำไม)

ว่าแล้วก็คิดถึงไมค์... (เพื่อ...?)

"...in your car?... in your room?..."

ภาพจากหนังสือ IN

ได้อ่านหนังสือเล่มนึง จำไม่ได้แล้วว่าหนังสืออะไร
เค้าสัมภาษณ์คนที่เป็นช่างภาพหนังสืออิน ชื่อธาดา วาริช
เห็นภาพผลงานที่เค้าถ่ายแล้วแบบชอบมากๆ
ชอบตรงที่ถ่ายผู้หญิงได้เซ็กซี่มากเลยอ่ะ ถึงความสวยงามของร่างกายผู้หญิงออกมาชัดดี

เราชอบดูภาพในหนังสืออินมานานแล้ว
ยังคิดอยากให้น้องไปขึ้นปกบ้างเลย
(แต่สงสัยจะออกมาสวยมากกว่าหล่อ ฮ่าๆ)

แต่เรื่องของเรื่อง ภาพที่เอามาลงเนี่ยเป็นภาพพีค นางเอกของน้องนั่นเอง
จะบอกว่าชอบมุมนี้ของผู้หญิงมากกกกกก
คือชอบตรงหัวไหล่ ด้านข้างที่เห็นแขนกับหลังอ่ะ
เป็นอะไรที่ให้ความรู้สึกเซ็กซี่ดี ชอบๆ

อ่านหนังสืออินเล่มนี้ ตอนแรกเปิดผ่านๆ
พอมาอ่านอีกรอบ เจอตรง Office Talk พูดเกี่ยวกับสงกรานต์
เค้าใส่คำพูดให้คนนึงประมาณว่า "ขอประแป้งน้องกอล์ฟเท่านั้น" อะไรซักอย่าง
แล้วก็มีหัวกอล์ฟอยู่
เห็นแล้วก็ฮา กอล์ฟไมค์นี่ขวัญใจสาวๆเนาะ
เป็นปลื้ม (ทำไม)

ว่าแล้วก็คิดถึงไมค์... (เพื่อ...?)

"...in your car?... in your room?..."

น้องไมค์เปิดเทอมแล้ว
ไปมหาลัยวันแรก ได้ข่าวแว่วๆมาว่าหล่อเพอร์เฟคสุดๆ
แหม... ใครได้เห็นน้องในชุดนศ.แล้วบ้าง มาเล่าให้ฟังหน่อยซิว่าหล่อแค่ไหน

ไม่รู้ไปเรียนวันแรกเป็นยังไงบ้าง
เริ่มต้นเรียนอะไรไปแล้วบ้าง ได้เพื่อนรึยัง เพื่อนดีมั้ย
แล้วคนรอบๆมีฟีดแบ๊คยังไงบ้าง
มีความสุขดีมั้ยที่ได้ไปเรียน
เป็นเหมือนที่เคยคิดไว้ตั้งแต่ตอนก่อนจะสอบติดมั้ย

อู้ย... ลุ้นอยากให้น้องแฮปปี้กับที่เรียน แล้วก็เรียนได้จนจบจริงๆเลย

นอกจากเรื่องไปเรียน ก็ยังไปถอนฟันคุดมาอีก
เจ็บน่าดูเลยใช่มั้ย
นอนไม่หลับถึงเช้าเลยนี่นา
ไม่เคยถอนฟันคุด แต่เข้าใจอาการปวดฟันจนนอนไม่ได้
เพราะตอนที่จัดฟันก็เป็นแบบนั้นเลย ตอนปวดจะรู้สึกว่าไม่น่าเล้ยยยย
แต่ว่าถ้าหายปวดแล้วฟันดีขึ้น ก็จะรู้สึกคุ้มนะ
ได้กินยาแก้ปวดบ้างรึป่าวหนอ
ว่าแต่ถอนไปก็ดีแล้วนะ ดีกว่าต้องมาปวดทีหลังตอนมันทิ่มเหงือก

คิดถึงจริงๆเลย
อยากจะไปรอที่ตึกเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็ไม่มีเวลา
ช่วงที่ได้เจอที่ตึกเป็นอะไรที่ดีเกือบจะดีที่สุดเลย
เพราะว่า ได้มองแบบเต็มๆตา
ถึงจะไม่ค่อยได้คุย แล้วน้องก็ไม่ได้หวานเอาใจเหมือนเวลาน้องทำงาน
แต่ก็รู้สึกว่า แค่ได้ไปมองหน้าน้องก็มีความสุขละ
เวลาไปก็หวังแค่ให้น้องรู้ว่า คิดถึงนะ ก็เลยมารอ
กลัวหิวนะ ก็เลยซื้อของกินมาให้
เป็นห่วงนะ ก็เลยมาดูว่าอารมณ์ดีอยู่รึเปล่า
เฮ้อ... ว่าแล้วก็นึกถึงสมัยแรกๆ (พูดยังกะนานเป็นสิบปี)

ภาพจากหนังสือ IN

ได้อ่านหนังสือเล่มนึง จำไม่ได้แล้วว่าหนังสืออะไร
เค้าสัมภาษณ์คนที่เป็นช่างภาพหนังสืออิน ชื่อธาดา วาริช
เห็นภาพผลงานที่เค้าถ่ายแล้วแบบชอบมากๆ
ชอบตรงที่ถ่ายผู้หญิงได้เซ็กซี่มากเลยอ่ะ ถึงความสวยงามของร่างกายผู้หญิงออกมาชัดดี

เราชอบดูภาพในหนังสืออินมานานแล้ว
ยังคิดอยากให้น้องไปขึ้นปกบ้างเลย
(แต่สงสัยจะออกมาสวยมากกว่าหล่อ ฮ่าๆ)

แต่เรื่องของเรื่อง ภาพที่เอามาลงเนี่ยเป็นภาพพีค นางเอกของน้องนั่นเอง
จะบอกว่าชอบมุมนี้ของผู้หญิงมากกกกกก
คือชอบตรงหัวไหล่ ด้านข้างที่เห็นแขนกับหลังอ่ะ
เป็นอะไรที่ให้ความรู้สึกเซ็กซี่ดี ชอบๆ

อ่านหนังสืออินเล่มนี้ ตอนแรกเปิดผ่านๆ
พอมาอ่านอีกรอบ เจอตรง Office Talk พูดเกี่ยวกับสงกรานต์
เค้าใส่คำพูดให้คนนึงประมาณว่า "ขอประแป้งน้องกอล์ฟเท่านั้น" อะไรซักอย่าง
แล้วก็มีหัวกอล์ฟอยู่
เห็นแล้วก็ฮา กอล์ฟไมค์นี่ขวัญใจสาวๆเนาะ
เป็นปลื้ม (ทำไม)

ว่าแล้วก็คิดถึงไมค์... (เพื่อ...?)

"...in your car?... in your room?..."

น้องไมค์เปิดเทอมแล้ว
ไปมหาลัยวันแรก ได้ข่าวแว่วๆมาว่าหล่อเพอร์เฟคสุดๆ
แหม... ใครได้เห็นน้องในชุดนศ.แล้วบ้าง มาเล่าให้ฟังหน่อยซิว่าหล่อแค่ไหน

ไม่รู้ไปเรียนวันแรกเป็นยังไงบ้าง
เริ่มต้นเรียนอะไรไปแล้วบ้าง ได้เพื่อนรึยัง เพื่อนดีมั้ย
แล้วคนรอบๆมีฟีดแบ๊คยังไงบ้าง
มีความสุขดีมั้ยที่ได้ไปเรียน
เป็นเหมือนที่เคยคิดไว้ตั้งแต่ตอนก่อนจะสอบติดมั้ย

อู้ย... ลุ้นอยากให้น้องแฮปปี้กับที่เรียน แล้วก็เรียนได้จนจบจริงๆเลย

นอกจากเรื่องไปเรียน ก็ยังไปถอนฟันคุดมาอีก
เจ็บน่าดูเลยใช่มั้ย
นอนไม่หลับถึงเช้าเลยนี่นา
ไม่เคยถอนฟันคุด แต่เข้าใจอาการปวดฟันจนนอนไม่ได้
เพราะตอนที่จัดฟันก็เป็นแบบนั้นเลย ตอนปวดจะรู้สึกว่าไม่น่าเล้ยยยย
แต่ว่าถ้าหายปวดแล้วฟันดีขึ้น ก็จะรู้สึกคุ้มนะ
ได้กินยาแก้ปวดบ้างรึป่าวหนอ
ว่าแต่ถอนไปก็ดีแล้วนะ ดีกว่าต้องมาปวดทีหลังตอนมันทิ่มเหงือก

คิดถึงจริงๆเลย
อยากจะไปรอที่ตึกเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็ไม่มีเวลา
ช่วงที่ได้เจอที่ตึกเป็นอะไรที่ดีเกือบจะดีที่สุดเลย
เพราะว่า ได้มองแบบเต็มๆตา
ถึงจะไม่ค่อยได้คุย แล้วน้องก็ไม่ได้หวานเอาใจเหมือนเวลาน้องทำงาน
แต่ก็รู้สึกว่า แค่ได้ไปมองหน้าน้องก็มีความสุขละ
เวลาไปก็หวังแค่ให้น้องรู้ว่า คิดถึงนะ ก็เลยมารอ
กลัวหิวนะ ก็เลยซื้อของกินมาให้
เป็นห่วงนะ ก็เลยมาดูว่าอารมณ์ดีอยู่รึเปล่า
เฮ้อ... ว่าแล้วก็นึกถึงสมัยแรกๆ (พูดยังกะนานเป็นสิบปี)

เราไม่อยากมีภาพที่ดูเป็นคนดี แต่คนที่อยากให้รักเค้าไม่เอา
ขอเป็นคนเลว แล้วคนที่อยากให้รักเค้ารักเราดีกว่า

ทุกอย่างมีลิมิต ความอดทนก็เหมือนกัน
แต่ไม่เป็นไร เพราะไม่ว่ายังไง ก็ยังได้รับความสัมพันธ์ดีๆเหมือนเดิม
ขี้ปากคนอื่นเปลี่ยนอะไรไม่ได้ว่ะ ขอบอก

พูดมากก็เรื่องเยอะ ขอแค่นี้แหละ

"ต่างคนต่างอยู่"

เอ้อ... ได้ขึ้นเงินเดือนแล้ว ถึงจะไม่ได้มากมายอะไร แต่ก็ดีใจ
อย่างน้อยก็มีความรู้สึกว่า ทำงานให้เค้าได้ดีประมาณนึง
แต่ก็เหนื่อยโคตร

น้องก็เริ่มมีงานจ้างทยอยเข้ามาเป็นระลอก โดดงานวุ่นเลย
สงสัยเดือนนี้จะโดนหักเงินเรียบ เหอๆ
เอาเหอะ... ทำตัวเอง

ภาพจากหนังสือ IN

ได้อ่านหนังสือเล่มนึง จำไม่ได้แล้วว่าหนังสืออะไร
เค้าสัมภาษณ์คนที่เป็นช่างภาพหนังสืออิน ชื่อธาดา วาริช
เห็นภาพผลงานที่เค้าถ่ายแล้วแบบชอบมากๆ
ชอบตรงที่ถ่ายผู้หญิงได้เซ็กซี่มากเลยอ่ะ ถึงความสวยงามของร่างกายผู้หญิงออกมาชัดดี

เราชอบดูภาพในหนังสืออินมานานแล้ว
ยังคิดอยากให้น้องไปขึ้นปกบ้างเลย
(แต่สงสัยจะออกมาสวยมากกว่าหล่อ ฮ่าๆ)

แต่เรื่องของเรื่อง ภาพที่เอามาลงเนี่ยเป็นภาพพีค นางเอกของน้องนั่นเอง
จะบอกว่าชอบมุมนี้ของผู้หญิงมากกกกกก
คือชอบตรงหัวไหล่ ด้านข้างที่เห็นแขนกับหลังอ่ะ
เป็นอะไรที่ให้ความรู้สึกเซ็กซี่ดี ชอบๆ

อ่านหนังสืออินเล่มนี้ ตอนแรกเปิดผ่านๆ
พอมาอ่านอีกรอบ เจอตรง Office Talk พูดเกี่ยวกับสงกรานต์
เค้าใส่คำพูดให้คนนึงประมาณว่า "ขอประแป้งน้องกอล์ฟเท่านั้น" อะไรซักอย่าง
แล้วก็มีหัวกอล์ฟอยู่
เห็นแล้วก็ฮา กอล์ฟไมค์นี่ขวัญใจสาวๆเนาะ
เป็นปลื้ม (ทำไม)

ว่าแล้วก็คิดถึงไมค์... (เพื่อ...?)

"...in your car?... in your room?..."

น้องไมค์เปิดเทอมแล้ว
ไปมหาลัยวันแรก ได้ข่าวแว่วๆมาว่าหล่อเพอร์เฟคสุดๆ
แหม... ใครได้เห็นน้องในชุดนศ.แล้วบ้าง มาเล่าให้ฟังหน่อยซิว่าหล่อแค่ไหน

ไม่รู้ไปเรียนวันแรกเป็นยังไงบ้าง
เริ่มต้นเรียนอะไรไปแล้วบ้าง ได้เพื่อนรึยัง เพื่อนดีมั้ย
แล้วคนรอบๆมีฟีดแบ๊คยังไงบ้าง
มีความสุขดีมั้ยที่ได้ไปเรียน
เป็นเหมือนที่เคยคิดไว้ตั้งแต่ตอนก่อนจะสอบติดมั้ย

อู้ย... ลุ้นอยากให้น้องแฮปปี้กับที่เรียน แล้วก็เรียนได้จนจบจริงๆเลย

นอกจากเรื่องไปเรียน ก็ยังไปถอนฟันคุดมาอีก
เจ็บน่าดูเลยใช่มั้ย
นอนไม่หลับถึงเช้าเลยนี่นา
ไม่เคยถอนฟันคุด แต่เข้าใจอาการปวดฟันจนนอนไม่ได้
เพราะตอนที่จัดฟันก็เป็นแบบนั้นเลย ตอนปวดจะรู้สึกว่าไม่น่าเล้ยยยย
แต่ว่าถ้าหายปวดแล้วฟันดีขึ้น ก็จะรู้สึกคุ้มนะ
ได้กินยาแก้ปวดบ้างรึป่าวหนอ
ว่าแต่ถอนไปก็ดีแล้วนะ ดีกว่าต้องมาปวดทีหลังตอนมันทิ่มเหงือก

คิดถึงจริงๆเลย
อยากจะไปรอที่ตึกเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็ไม่มีเวลา
ช่วงที่ได้เจอที่ตึกเป็นอะไรที่ดีเกือบจะดีที่สุดเลย
เพราะว่า ได้มองแบบเต็มๆตา
ถึงจะไม่ค่อยได้คุย แล้วน้องก็ไม่ได้หวานเอาใจเหมือนเวลาน้องทำงาน
แต่ก็รู้สึกว่า แค่ได้ไปมองหน้าน้องก็มีความสุขละ
เวลาไปก็หวังแค่ให้น้องรู้ว่า คิดถึงนะ ก็เลยมารอ
กลัวหิวนะ ก็เลยซื้อของกินมาให้
เป็นห่วงนะ ก็เลยมาดูว่าอารมณ์ดีอยู่รึเปล่า
เฮ้อ... ว่าแล้วก็นึกถึงสมัยแรกๆ (พูดยังกะนานเป็นสิบปี)

เราไม่อยากมีภาพที่ดูเป็นคนดี แต่คนที่อยากให้รักเค้าไม่เอา
ขอเป็นคนเลว แล้วคนที่อยากให้รักเค้ารักเราดีกว่า

ทุกอย่างมีลิมิต ความอดทนก็เหมือนกัน
แต่ไม่เป็นไร เพราะไม่ว่ายังไง ก็ยังได้รับความสัมพันธ์ดีๆเหมือนเดิม
ขี้ปากคนอื่นเปลี่ยนอะไรไม่ได้ว่ะ ขอบอก

พูดมากก็เรื่องเยอะ ขอแค่นี้แหละ

"ต่างคนต่างอยู่"

เอ้อ... ได้ขึ้นเงินเดือนแล้ว ถึงจะไม่ได้มากมายอะไร แต่ก็ดีใจ
อย่างน้อยก็มีความรู้สึกว่า ทำงานให้เค้าได้ดีประมาณนึง
แต่ก็เหนื่อยโคตร

น้องก็เริ่มมีงานจ้างทยอยเข้ามาเป็นระลอก โดดงานวุ่นเลย
สงสัยเดือนนี้จะโดนหักเงินเรียบ เหอๆ
เอาเหอะ... ทำตัวเอง

เจ็บคอเจ้าค่ะวันนี้

สนุกมาก เวลาไม่ต้องถ่ายรูป แล้วมันส์ไปกับคอนแบบสุดกู่
ทั้งร้องทั้งโยกโบกมือโวยวาย กรี๊ดบ้าบอคอแตก (คอแตกจริงๆ)

ถ้าไม่ฮาตอนที่กอล์ฟบอกว่าข้างหลังอายุเลข 3 เลข 4 ก็ไม่รู้จะฮาตอนไหนแล้ว
ฮามาก พอได้ยินก็กรี๊ด แบบ โอย...ไม่ไหวแล้ว
ถึงจะแก่แต่เร้าใจ ไม่ใช่เหรอกอล์ฟ ฮ่าๆ
(ว่าแต่จะจำไปตลอดเลยใช่มั้ยว่ากลุ่มนี้แก่อ่ะ)

รู้สึกว่านับวันกอล์ฟจะยิ่งหล่อ หล่อ หล่อ(โว้ย)
แล้วไมค์ก็เหมือนจะยิ่งหนุ่ม ยิ่งเท่ ยิ่งแบบฮึ่ย... ความเป็นผู้ชายแรงสูง

เฮ้อ...เหนื่อย... เสียพลังงานกับการชอบเด็ก (ก๊าก)

ขอบคุณทุกๆคนอะเกน สนุกมากจริงๆวันนี้

ภาพจากหนังสือ IN

ได้อ่านหนังสือเล่มนึง จำไม่ได้แล้วว่าหนังสืออะไร
เค้าสัมภาษณ์คนที่เป็นช่างภาพหนังสืออิน ชื่อธาดา วาริช
เห็นภาพผลงานที่เค้าถ่ายแล้วแบบชอบมากๆ
ชอบตรงที่ถ่ายผู้หญิงได้เซ็กซี่มากเลยอ่ะ ถึงความสวยงามของร่างกายผู้หญิงออกมาชัดดี

เราชอบดูภาพในหนังสืออินมานานแล้ว
ยังคิดอยากให้น้องไปขึ้นปกบ้างเลย
(แต่สงสัยจะออกมาสวยมากกว่าหล่อ ฮ่าๆ)

แต่เรื่องของเรื่อง ภาพที่เอามาลงเนี่ยเป็นภาพพีค นางเอกของน้องนั่นเอง
จะบอกว่าชอบมุมนี้ของผู้หญิงมากกกกกก
คือชอบตรงหัวไหล่ ด้านข้างที่เห็นแขนกับหลังอ่ะ
เป็นอะไรที่ให้ความรู้สึกเซ็กซี่ดี ชอบๆ

อ่านหนังสืออินเล่มนี้ ตอนแรกเปิดผ่านๆ
พอมาอ่านอีกรอบ เจอตรง Office Talk พูดเกี่ยวกับสงกรานต์
เค้าใส่คำพูดให้คนนึงประมาณว่า "ขอประแป้งน้องกอล์ฟเท่านั้น" อะไรซักอย่าง
แล้วก็มีหัวกอล์ฟอยู่
เห็นแล้วก็ฮา กอล์ฟไมค์นี่ขวัญใจสาวๆเนาะ
เป็นปลื้ม (ทำไม)

ว่าแล้วก็คิดถึงไมค์... (เพื่อ...?)

"...in your car?... in your room?..."

น้องไมค์เปิดเทอมแล้ว
ไปมหาลัยวันแรก ได้ข่าวแว่วๆมาว่าหล่อเพอร์เฟคสุดๆ
แหม... ใครได้เห็นน้องในชุดนศ.แล้วบ้าง มาเล่าให้ฟังหน่อยซิว่าหล่อแค่ไหน

ไม่รู้ไปเรียนวันแรกเป็นยังไงบ้าง
เริ่มต้นเรียนอะไรไปแล้วบ้าง ได้เพื่อนรึยัง เพื่อนดีมั้ย
แล้วคนรอบๆมีฟีดแบ๊คยังไงบ้าง
มีความสุขดีมั้ยที่ได้ไปเรียน
เป็นเหมือนที่เคยคิดไว้ตั้งแต่ตอนก่อนจะสอบติดมั้ย

อู้ย... ลุ้นอยากให้น้องแฮปปี้กับที่เรียน แล้วก็เรียนได้จนจบจริงๆเลย

นอกจากเรื่องไปเรียน ก็ยังไปถอนฟันคุดมาอีก
เจ็บน่าดูเลยใช่มั้ย
นอนไม่หลับถึงเช้าเลยนี่นา
ไม่เคยถอนฟันคุด แต่เข้าใจอาการปวดฟันจนนอนไม่ได้
เพราะตอนที่จัดฟันก็เป็นแบบนั้นเลย ตอนปวดจะรู้สึกว่าไม่น่าเล้ยยยย
แต่ว่าถ้าหายปวดแล้วฟันดีขึ้น ก็จะรู้สึกคุ้มนะ
ได้กินยาแก้ปวดบ้างรึป่าวหนอ
ว่าแต่ถอนไปก็ดีแล้วนะ ดีกว่าต้องมาปวดทีหลังตอนมันทิ่มเหงือก

คิดถึงจริงๆเลย
อยากจะไปรอที่ตึกเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็ไม่มีเวลา
ช่วงที่ได้เจอที่ตึกเป็นอะไรที่ดีเกือบจะดีที่สุดเลย
เพราะว่า ได้มองแบบเต็มๆตา
ถึงจะไม่ค่อยได้คุย แล้วน้องก็ไม่ได้หวานเอาใจเหมือนเวลาน้องทำงาน
แต่ก็รู้สึกว่า แค่ได้ไปมองหน้าน้องก็มีความสุขละ
เวลาไปก็หวังแค่ให้น้องรู้ว่า คิดถึงนะ ก็เลยมารอ
กลัวหิวนะ ก็เลยซื้อของกินมาให้
เป็นห่วงนะ ก็เลยมาดูว่าอารมณ์ดีอยู่รึเปล่า
เฮ้อ... ว่าแล้วก็นึกถึงสมัยแรกๆ (พูดยังกะนานเป็นสิบปี)

เราไม่อยากมีภาพที่ดูเป็นคนดี แต่คนที่อยากให้รักเค้าไม่เอา
ขอเป็นคนเลว แล้วคนที่อยากให้รักเค้ารักเราดีกว่า

ทุกอย่างมีลิมิต ความอดทนก็เหมือนกัน
แต่ไม่เป็นไร เพราะไม่ว่ายังไง ก็ยังได้รับความสัมพันธ์ดีๆเหมือนเดิม
ขี้ปากคนอื่นเปลี่ยนอะไรไม่ได้ว่ะ ขอบอก

พูดมากก็เรื่องเยอะ ขอแค่นี้แหละ

"ต่างคนต่างอยู่"

เอ้อ... ได้ขึ้นเงินเดือนแล้ว ถึงจะไม่ได้มากมายอะไร แต่ก็ดีใจ
อย่างน้อยก็มีความรู้สึกว่า ทำงานให้เค้าได้ดีประมาณนึง
แต่ก็เหนื่อยโคตร

น้องก็เริ่มมีงานจ้างทยอยเข้ามาเป็นระลอก โดดงานวุ่นเลย
สงสัยเดือนนี้จะโดนหักเงินเรียบ เหอๆ
เอาเหอะ... ทำตัวเอง

เจ็บคอเจ้าค่ะวันนี้

สนุกมาก เวลาไม่ต้องถ่ายรูป แล้วมันส์ไปกับคอนแบบสุดกู่
ทั้งร้องทั้งโยกโบกมือโวยวาย กรี๊ดบ้าบอคอแตก (คอแตกจริงๆ)

ถ้าไม่ฮาตอนที่กอล์ฟบอกว่าข้างหลังอายุเลข 3 เลข 4 ก็ไม่รู้จะฮาตอนไหนแล้ว
ฮามาก พอได้ยินก็กรี๊ด แบบ โอย...ไม่ไหวแล้ว
ถึงจะแก่แต่เร้าใจ ไม่ใช่เหรอกอล์ฟ ฮ่าๆ
(ว่าแต่จะจำไปตลอดเลยใช่มั้ยว่ากลุ่มนี้แก่อ่ะ)

รู้สึกว่านับวันกอล์ฟจะยิ่งหล่อ หล่อ หล่อ(โว้ย)
แล้วไมค์ก็เหมือนจะยิ่งหนุ่ม ยิ่งเท่ ยิ่งแบบฮึ่ย... ความเป็นผู้ชายแรงสูง

เฮ้อ...เหนื่อย... เสียพลังงานกับการชอบเด็ก (ก๊าก)

ขอบคุณทุกๆคนอะเกน สนุกมากจริงๆวันนี้

ไม่ได้อัพซะหลายวัน มันไม่มีเวลาเล้ยยยจริงๆนะ

จะว่าไปก็ไม่ได้ไปตามน้องด้วย ก็เลยไม่มีอะไรจะเขียน
แต่วันนี้ไปดูคอนเสิร์ตไดอารี่ฮิตส์ที่อินช์ผับ

เป็นคอนเสิร์ตที่ใช้เวลาเตรียมตัวนานพอๆกับคอนใหญ่เลย
ไม่ใช่กอล์ฟไมค์ที่เตรียมตัวนะ แต่เป็นเราเองเนี่ยแหละ
ทั้งลุ้นว่าจะได้ไปหรือไม่ได้ไป
บัตรอะไรต่างๆนานาก็มีคนช่วยหามาให้ทั้งน้าน
ต้องขอบคุณพี่อ้อยกับพี่มี่ที่พยายามอย่างเต็มที่ ฮ่าๆ

หลังจากลุ้นตั้งแต่เช้าทำงานหัวปั่น วิ่งไปมาจากที่ออฟฟิซกับเมืองทอง
สุดท้ายก็ได้ไป ต้องกราบเจ้านายงามๆ เหอๆ

คอนนี้เป็นคอนที่น้องน่ารักมากกกกกก
คุยเก่ง ร้องเต้นเป็นธรรมชาติ แล้วก็ดูใส่ใจแฟนคลับได้ดี

ถึงอย่างไรก็ตามต้องร้องเพลงเรื่องเล็กของเธอ

ขอแค่เป็นเพียงเรื่องเล็กๆในใจเธอก็พอ

ทุกๆ เรื่องที่เธอสนใจ และทุกเรื่องก็เป็นเรื่องใหญ่
แทบไม่เหลือเวลาให้ใคร บ้างเลย

ทุกๆครั้งที่ได้พบเธอ ไม่ทักฉันสักคำไม่เคย
ไม่เคยมีเวลา แค่เพียงจะมองตา ไม่เลย

อยากให้เธอเห็น แค่มองเห็น
(อยากให้เธอเห็น)
ว่ามีคนเล็กเล็กคนหนึ่ง
(ว่ามีใครอีกคน)
ที่ได้แค่คอยมอง ได้แค่ดีใจ แค่ได้เห็นเธอ
(ให้เธอได้มองสักที)
อยากให้เธอเห็น แค่มองเห็น
(อยากให้เธอเห็น)
ว่ายังมีใครคนหนึ่งเสมอ
(ว่ายังมีคนๆนี้)
ขอแค่เป็นเพียงเรื่องเล็กๆ ในใจเธอก็พอ
(ก็แค่เพียงเท่านั้นที่ขอเธอ)

เพราะว่าฉันสนใจเรื่องเธอ และฉันคิดว่าเป็นเรื่องใหญ่
ไม่ได้คิดว่ามันมากไป ไม่เลย

ทุกๆครั้งที่ได้พบเธอ ไม่ทักฉันสักคำไม่เคย
ไม่เคยมีเวลา แค่เพียงจะมองตา ไม่เลย

ไม่รู้สินะ ฟังเพลงนี้ทีไร ก็ต้องน้ำตาซึมทุกที
สำหรับคอนวันนี้ คำพูดจากหน้าไดอารี่ที่เปิดไปเรื่อยๆของน้อง
มันทำให้เรารู้สึกว่า ถ้าน้องคิดแบบนี้จริงๆ แฟนคลับอย่างเราก็คงปลื้มน่าดู
ถึงน้องจะไม่ได้หมายถึงใครคนใดคนนึง กลุ่มใดกลุ่มนึง
แต่เราก็มีความรู้สึกว่า เราก็เป็นส่วนนึง ที่ได้ทำอย่างที่น้องว่า
คอยหมั่นซื้อข้าวซื้อขนม ไปนั่งรอ เฝ้าเจอ
และยังมีอีกหลายๆคน ที่เรียกได้ว่าเห็นกันมาตลอด
รู้สึกว่าตัวเองก็ได้ผ่านอะไรมาเยอะ ถึงจะไม่ได้เริ่มต้นมากับน้องก็เถอะ
แต่ก็ฝ่าฟันหลายอย่างเหมือนกันกว่าจะเป็นคนที่น้องจำได้
ทั้งรู้สึกปลื้ม รู้สึกรักน้อง
ไปพร้อมๆกับความรู้สึกเศร้าใจอยู่ลึกๆ
ก็เหมือนกับเพลงเรื่องเล็กของเธอเนี่ยแหละ

มองน้องเหมือนเห็นลูกชายโต
สองปีที่ผ่านมาก็เห็นความพัฒนา เห็นอุปสรรคที่ผ่านเข้ามา
เหมือนว่าน้องมีความสุขเราก็มีความสุข เวลาน้องเจ็บเราก็รับรู้แล้วก็เสียใจไปกับเค้าด้วย

ต้องยอมรับว่าตอนที่เห็นน้องครั้งแรก
ก็ไม่คิดว่าตัวเองจะมาเป็นแฟนคลับเต็มตัวขนาดนี้
หรือต้องพูดว่าไม่คิดว่าตัวเองจะถลำลึกมากขนาดนี้มากกว่า ฮ่าๆ
แต่พอเห็นน้องประสบความสำเร็จก็พลอยจะอดภูมิใจ
ประหนึ่งว่าเราได้รับความสำเร็จนั้นไปด้วยงั้นแหละ (ทั้งๆที่จริงๆไม่เกี่ยวเล้ย)

หลายครั้งที่ท้อ ก็ต้องขุดเอาสิ่งดีๆขึ้นมาให้กำลังใจตัวเอง
เรายอมรับนับถือแฟนคลับทุกคนนะ
และยิ่งสำหรับแฟนคลับทุกๆคนในวันนี้ ที่ร้องเพลงกันเสียงดัง โบกป้ายกันสุดตัว
อย่างว่าในมุมมองของเรา เป็นแฟนคลับกอล์ฟไมค์ก็ไม่ใช่ง่าย
ทั้งเรื่องคิวงาน เรื่องจิปาถะมากมาย เงื่อนไขต่างๆอีกล่ะ
แต่แฟนคลับหลายๆคนก็สู้ ทั้งถึกทั้งทน (ไม่ได้เว่อร์นะเนี่ย)
อะไรมันก็ไม่ทำให้แฟนคลับดีใจเท่ากับตอนที่น้องเห็นความพยายามตรงนี้เนี่ยแหละ
ซึ่งมันก็คงไม่ง่ายอีกนั่นแหละที่น้องจะเห็น (ถูกมั้ย)
แต่เชื่อสิ มันมีวันนั้นแน่นอน

สรุปว่า คอนวันนี้น้องน่ารัก ชอบตอนที่เห็นไมค์คุยเยอะๆ
คือ ชอบไมค์มาสองปี รู้สึกว่าวันนี้ไมค์พูดเยอะที่สุด น่ารักมาก
ดีใจที่น้องก้าวขึ้นไปข้างหน้าอีก และน้องก็คงก้าวไปได้อีกไกล

ถ้าวันนึงที่เราจะต้องห่างไกลกันมากกว่านี้
มากกว่าวันที่เราเคยเจอกันที่ตึกแล้วจับมือกัน ถ่ายรูปคู่กัน มองหน้ายิ้มทักทายกันได้
ก็จะไม่เสียใจ แต่จะเก็บความทรงจำนั้นไว้ในใจตลอดไป

ภาพจากหนังสือ IN

ได้อ่านหนังสือเล่มนึง จำไม่ได้แล้วว่าหนังสืออะไร
เค้าสัมภาษณ์คนที่เป็นช่างภาพหนังสืออิน ชื่อธาดา วาริช
เห็นภาพผลงานที่เค้าถ่ายแล้วแบบชอบมากๆ
ชอบตรงที่ถ่ายผู้หญิงได้เซ็กซี่มากเลยอ่ะ ถึงความสวยงามของร่างกายผู้หญิงออกมาชัดดี

เราชอบดูภาพในหนังสืออินมานานแล้ว
ยังคิดอยากให้น้องไปขึ้นปกบ้างเลย
(แต่สงสัยจะออกมาสวยมากกว่าหล่อ ฮ่าๆ)

แต่เรื่องของเรื่อง ภาพที่เอามาลงเนี่ยเป็นภาพพีค นางเอกของน้องนั่นเอง
จะบอกว่าชอบมุมนี้ของผู้หญิงมากกกกกก
คือชอบตรงหัวไหล่ ด้านข้างที่เห็นแขนกับหลังอ่ะ
เป็นอะไรที่ให้ความรู้สึกเซ็กซี่ดี ชอบๆ

อ่านหนังสืออินเล่มนี้ ตอนแรกเปิดผ่านๆ
พอมาอ่านอีกรอบ เจอตรง Office Talk พูดเกี่ยวกับสงกรานต์
เค้าใส่คำพูดให้คนนึงประมาณว่า "ขอประแป้งน้องกอล์ฟเท่านั้น" อะไรซักอย่าง
แล้วก็มีหัวกอล์ฟอยู่
เห็นแล้วก็ฮา กอล์ฟไมค์นี่ขวัญใจสาวๆเนาะ
เป็นปลื้ม (ทำไม)

ว่าแล้วก็คิดถึงไมค์... (เพื่อ...?)

"...in your car?... in your room?..."

น้องไมค์เปิดเทอมแล้ว
ไปมหาลัยวันแรก ได้ข่าวแว่วๆมาว่าหล่อเพอร์เฟคสุดๆ
แหม... ใครได้เห็นน้องในชุดนศ.แล้วบ้าง มาเล่าให้ฟังหน่อยซิว่าหล่อแค่ไหน

ไม่รู้ไปเรียนวันแรกเป็นยังไงบ้าง
เริ่มต้นเรียนอะไรไปแล้วบ้าง ได้เพื่อนรึยัง เพื่อนดีมั้ย
แล้วคนรอบๆมีฟีดแบ๊คยังไงบ้าง
มีความสุขดีมั้ยที่ได้ไปเรียน
เป็นเหมือนที่เคยคิดไว้ตั้งแต่ตอนก่อนจะสอบติดมั้ย

อู้ย... ลุ้นอยากให้น้องแฮปปี้กับที่เรียน แล้วก็เรียนได้จนจบจริงๆเลย

นอกจากเรื่องไปเรียน ก็ยังไปถอนฟันคุดมาอีก
เจ็บน่าดูเลยใช่มั้ย
นอนไม่หลับถึงเช้าเลยนี่นา
ไม่เคยถอนฟันคุด แต่เข้าใจอาการปวดฟันจนนอนไม่ได้
เพราะตอนที่จัดฟันก็เป็นแบบนั้นเลย ตอนปวดจะรู้สึกว่าไม่น่าเล้ยยยย
แต่ว่าถ้าหายปวดแล้วฟันดีขึ้น ก็จะรู้สึกคุ้มนะ
ได้กินยาแก้ปวดบ้างรึป่าวหนอ
ว่าแต่ถอนไปก็ดีแล้วนะ ดีกว่าต้องมาปวดทีหลังตอนมันทิ่มเหงือก

คิดถึงจริงๆเลย
อยากจะไปรอที่ตึกเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็ไม่มีเวลา
ช่วงที่ได้เจอที่ตึกเป็นอะไรที่ดีเกือบจะดีที่สุดเลย
เพราะว่า ได้มองแบบเต็มๆตา
ถึงจะไม่ค่อยได้คุย แล้วน้องก็ไม่ได้หวานเอาใจเหมือนเวลาน้องทำงาน
แต่ก็รู้สึกว่า แค่ได้ไปมองหน้าน้องก็มีความสุขละ
เวลาไปก็หวังแค่ให้น้องรู้ว่า คิดถึงนะ ก็เลยมารอ
กลัวหิวนะ ก็เลยซื้อของกินมาให้
เป็นห่วงนะ ก็เลยมาดูว่าอารมณ์ดีอยู่รึเปล่า
เฮ้อ... ว่าแล้วก็นึกถึงสมัยแรกๆ (พูดยังกะนานเป็นสิบปี)

เราไม่อยากมีภาพที่ดูเป็นคนดี แต่คนที่อยากให้รักเค้าไม่เอา
ขอเป็นคนเลว แล้วคนที่อยากให้รักเค้ารักเราดีกว่า

ทุกอย่างมีลิมิต ความอดทนก็เหมือนกัน
แต่ไม่เป็นไร เพราะไม่ว่ายังไง ก็ยังได้รับความสัมพันธ์ดีๆเหมือนเดิม
ขี้ปากคนอื่นเปลี่ยนอะไรไม่ได้ว่ะ ขอบอก

พูดมากก็เรื่องเยอะ ขอแค่นี้แหละ

"ต่างคนต่างอยู่"

เอ้อ... ได้ขึ้นเงินเดือนแล้ว ถึงจะไม่ได้มากมายอะไร แต่ก็ดีใจ
อย่างน้อยก็มีความรู้สึกว่า ทำงานให้เค้าได้ดีประมาณนึง
แต่ก็เหนื่อยโคตร

น้องก็เริ่มมีงานจ้างทยอยเข้ามาเป็นระลอก โดดงานวุ่นเลย
สงสัยเดือนนี้จะโดนหักเงินเรียบ เหอๆ
เอาเหอะ... ทำตัวเอง

เจ็บคอเจ้าค่ะวันนี้

สนุกมาก เวลาไม่ต้องถ่ายรูป แล้วมันส์ไปกับคอนแบบสุดกู่
ทั้งร้องทั้งโยกโบกมือโวยวาย กรี๊ดบ้าบอคอแตก (คอแตกจริงๆ)

ถ้าไม่ฮาตอนที่กอล์ฟบอกว่าข้างหลังอายุเลข 3 เลข 4 ก็ไม่รู้จะฮาตอนไหนแล้ว
ฮามาก พอได้ยินก็กรี๊ด แบบ โอย...ไม่ไหวแล้ว
ถึงจะแก่แต่เร้าใจ ไม่ใช่เหรอกอล์ฟ ฮ่าๆ
(ว่าแต่จะจำไปตลอดเลยใช่มั้ยว่ากลุ่มนี้แก่อ่ะ)

รู้สึกว่านับวันกอล์ฟจะยิ่งหล่อ หล่อ หล่อ(โว้ย)
แล้วไมค์ก็เหมือนจะยิ่งหนุ่ม ยิ่งเท่ ยิ่งแบบฮึ่ย... ความเป็นผู้ชายแรงสูง

เฮ้อ...เหนื่อย... เสียพลังงานกับการชอบเด็ก (ก๊าก)

ขอบคุณทุกๆคนอะเกน สนุกมากจริงๆวันนี้

ไม่ได้อัพซะหลายวัน มันไม่มีเวลาเล้ยยยจริงๆนะ

จะว่าไปก็ไม่ได้ไปตามน้องด้วย ก็เลยไม่มีอะไรจะเขียน
แต่วันนี้ไปดูคอนเสิร์ตไดอารี่ฮิตส์ที่อินช์ผับ

เป็นคอนเสิร์ตที่ใช้เวลาเตรียมตัวนานพอๆกับคอนใหญ่เลย
ไม่ใช่กอล์ฟไมค์ที่เตรียมตัวนะ แต่เป็นเราเองเนี่ยแหละ
ทั้งลุ้นว่าจะได้ไปหรือไม่ได้ไป
บัตรอะไรต่างๆนานาก็มีคนช่วยหามาให้ทั้งน้าน
ต้องขอบคุณพี่อ้อยกับพี่มี่ที่พยายามอย่างเต็มที่ ฮ่าๆ

หลังจากลุ้นตั้งแต่เช้าทำงานหัวปั่น วิ่งไปมาจากที่ออฟฟิซกับเมืองทอง
สุดท้ายก็ได้ไป ต้องกราบเจ้านายงามๆ เหอๆ

คอนนี้เป็นคอนที่น้องน่ารักมากกกกกก
คุยเก่ง ร้องเต้นเป็นธรรมชาติ แล้วก็ดูใส่ใจแฟนคลับได้ดี

ถึงอย่างไรก็ตามต้องร้องเพลงเรื่องเล็กของเธอ

ขอแค่เป็นเพียงเรื่องเล็กๆในใจเธอก็พอ

ทุกๆ เรื่องที่เธอสนใจ และทุกเรื่องก็เป็นเรื่องใหญ่
แทบไม่เหลือเวลาให้ใคร บ้างเลย

ทุกๆครั้งที่ได้พบเธอ ไม่ทักฉันสักคำไม่เคย
ไม่เคยมีเวลา แค่เพียงจะมองตา ไม่เลย

อยากให้เธอเห็น แค่มองเห็น
(อยากให้เธอเห็น)
ว่ามีคนเล็กเล็กคนหนึ่ง
(ว่ามีใครอีกคน)
ที่ได้แค่คอยมอง ได้แค่ดีใจ แค่ได้เห็นเธอ
(ให้เธอได้มองสักที)
อยากให้เธอเห็น แค่มองเห็น
(อยากให้เธอเห็น)
ว่ายังมีใครคนหนึ่งเสมอ
(ว่ายังมีคนๆนี้)
ขอแค่เป็นเพียงเรื่องเล็กๆ ในใจเธอก็พอ
(ก็แค่เพียงเท่านั้นที่ขอเธอ)

เพราะว่าฉันสนใจเรื่องเธอ และฉันคิดว่าเป็นเรื่องใหญ่
ไม่ได้คิดว่ามันมากไป ไม่เลย

ทุกๆครั้งที่ได้พบเธอ ไม่ทักฉันสักคำไม่เคย
ไม่เคยมีเวลา แค่เพียงจะมองตา ไม่เลย

ไม่รู้สินะ ฟังเพลงนี้ทีไร ก็ต้องน้ำตาซึมทุกที
สำหรับคอนวันนี้ คำพูดจากหน้าไดอารี่ที่เปิดไปเรื่อยๆของน้อง
มันทำให้เรารู้สึกว่า ถ้าน้องคิดแบบนี้จริงๆ แฟนคลับอย่างเราก็คงปลื้มน่าดู
ถึงน้องจะไม่ได้หมายถึงใครคนใดคนนึง กลุ่มใดกลุ่มนึง
แต่เราก็มีความรู้สึกว่า เราก็เป็นส่วนนึง ที่ได้ทำอย่างที่น้องว่า
คอยหมั่นซื้อข้าวซื้อขนม ไปนั่งรอ เฝ้าเจอ
และยังมีอีกหลายๆคน ที่เรียกได้ว่าเห็นกันมาตลอด
รู้สึกว่าตัวเองก็ได้ผ่านอะไรมาเยอะ ถึงจะไม่ได้เริ่มต้นมากับน้องก็เถอะ
แต่ก็ฝ่าฟันหลายอย่างเหมือนกันกว่าจะเป็นคนที่น้องจำได้
ทั้งรู้สึกปลื้ม รู้สึกรักน้อง
ไปพร้อมๆกับความรู้สึกเศร้าใจอยู่ลึกๆ
ก็เหมือนกับเพลงเรื่องเล็กของเธอเนี่ยแหละ

มองน้องเหมือนเห็นลูกชายโต
สองปีที่ผ่านมาก็เห็นความพัฒนา เห็นอุปสรรคที่ผ่านเข้ามา
เหมือนว่าน้องมีความสุขเราก็มีความสุข เวลาน้องเจ็บเราก็รับรู้แล้วก็เสียใจไปกับเค้าด้วย

ต้องยอมรับว่าตอนที่เห็นน้องครั้งแรก
ก็ไม่คิดว่าตัวเองจะมาเป็นแฟนคลับเต็มตัวขนาดนี้
หรือต้องพูดว่าไม่คิดว่าตัวเองจะถลำลึกมากขนาดนี้มากกว่า ฮ่าๆ
แต่พอเห็นน้องประสบความสำเร็จก็พลอยจะอดภูมิใจ
ประหนึ่งว่าเราได้รับความสำเร็จนั้นไปด้วยงั้นแหละ (ทั้งๆที่จริงๆไม่เกี่ยวเล้ย)

หลายครั้งที่ท้อ ก็ต้องขุดเอาสิ่งดีๆขึ้นมาให้กำลังใจตัวเอง
เรายอมรับนับถือแฟนคลับทุกคนนะ
และยิ่งสำหรับแฟนคลับทุกๆคนในวันนี้ ที่ร้องเพลงกันเสียงดัง โบกป้ายกันสุดตัว
อย่างว่าในมุมมองของเรา เป็นแฟนคลับกอล์ฟไมค์ก็ไม่ใช่ง่าย
ทั้งเรื่องคิวงาน เรื่องจิปาถะมากมาย เงื่อนไขต่างๆอีกล่ะ
แต่แฟนคลับหลายๆคนก็สู้ ทั้งถึกทั้งทน (ไม่ได้เว่อร์นะเนี่ย)
อะไรมันก็ไม่ทำให้แฟนคลับดีใจเท่ากับตอนที่น้องเห็นความพยายามตรงนี้เนี่ยแหละ
ซึ่งมันก็คงไม่ง่ายอีกนั่นแหละที่น้องจะเห็น (ถูกมั้ย)
แต่เชื่อสิ มันมีวันนั้นแน่นอน

สรุปว่า คอนวันนี้น้องน่ารัก ชอบตอนที่เห็นไมค์คุยเยอะๆ
คือ ชอบไมค์มาสองปี รู้สึกว่าวันนี้ไมค์พูดเยอะที่สุด น่ารักมาก
ดีใจที่น้องก้าวขึ้นไปข้างหน้าอีก และน้องก็คงก้าวไปได้อีกไกล

ถ้าวันนึงที่เราจะต้องห่างไกลกันมากกว่านี้
มากกว่าวันที่เราเคยเจอกันที่ตึกแล้วจับมือกัน ถ่ายรูปคู่กัน มองหน้ายิ้มทักทายกันได้
ก็จะไม่เสียใจ แต่จะเก็บความทรงจำนั้นไว้ในใจตลอดไป

วันสุดท้ายที่ออกมาจากที่ทำงาน ก็โดนถามว่าไม่ไปเที่ยวไหนเหรอ
ก็ได้แต่ตอบว่าขอนอนอยู่บ้านเห๊อะ
แล้วก็ได้นอนยาวสมใจอยากจริงๆ

วันนี้ออกไปดูน้องตอนเย็นๆ ก็เสียวอยู่ว่าจะเปียกมั้ยว๊าตู
เป็นคนไม่ชอบให้อะไรมาเลอะตัวเลย ถึงจะพยายามทำใจว่าเป็นเทศกาลก็เถอะ
แต่ก็กลับบ้านมาไม่เปียกเท่าไหร่
จะเปียกก็อีตอนคุณน้องกอล์ฟไมค์ฉีดน้ำมาจากเวทีเนี่ยแหละ หลบไม่ทันจริงๆ

คอนเป็นอะไรที่ครื้นเครงดี
ชอบตอนไมค์ร้องเพลงผิดท่อนแล้วเข้าไปกอดกอล์ฟอ่ะ ต๊าย... ตาย...
ตอนแรกที่ออกมาก็ออกแนวกัดๆกันอยู่ พอเข้าไปกอดก็อืม...
แล้วยังตอนที่วิ่งไล่จับดึงกางเกงเพื่อดูกางเกงในกันนั่นอีก เอิ่ม...จะดีเหรอจ๊ะลูก

ว่าก็ว่าเหอะ หลังๆมานี่ ไมค์นะ..เอะอะก็ถอดเสื้อโชว์กล้าม จะเอ็กซ์ไปหนาย...
หุ่นน้องดีอยู่ก็จริง พี่ไม่เถียงเล้ยยย
แต่ของดีก็เก็บบ้าง เปิดบ้างเป็นครั้งคราวก็ดีน๊า หึหึ
เอาเหอะ คงจะเป็นพักๆ (ใช่ป่ะ)

ทำอะไรก็เป็นห่วงตัวเองบ้างนะ พ่อเด็กชายชอบหลับบนแท๊กซี่
กลางค่ำกลางคืน ถึงจะคิดว่าดูแลตัวเองได้ก็เถอะ
เล่นเอาเป็นกังวลจนหลับไม่สนิทเลยอ่ะ
มุมนึงของคนที่คิดว่าตัวเองโตแล้วเนี่ย มันก็ยังมีความเป็นเด็กอยู่ดีน่ะนะ
พูดด้วยความรักและเป็นห่วงนะจ๊ะ

หลายสิ่งหลายอย่าง...

ภาพจากหนังสือ IN

ได้อ่านหนังสือเล่มนึง จำไม่ได้แล้วว่าหนังสืออะไร
เค้าสัมภาษณ์คนที่เป็นช่างภาพหนังสืออิน ชื่อธาดา วาริช
เห็นภาพผลงานที่เค้าถ่ายแล้วแบบชอบมากๆ
ชอบตรงที่ถ่ายผู้หญิงได้เซ็กซี่มากเลยอ่ะ ถึงความสวยงามของร่างกายผู้หญิงออกมาชัดดี

เราชอบดูภาพในหนังสืออินมานานแล้ว
ยังคิดอยากให้น้องไปขึ้นปกบ้างเลย
(แต่สงสัยจะออกมาสวยมากกว่าหล่อ ฮ่าๆ)

แต่เรื่องของเรื่อง ภาพที่เอามาลงเนี่ยเป็นภาพพีค นางเอกของน้องนั่นเอง
จะบอกว่าชอบมุมนี้ของผู้หญิงมากกกกกก
คือชอบตรงหัวไหล่ ด้านข้างที่เห็นแขนกับหลังอ่ะ
เป็นอะไรที่ให้ความรู้สึกเซ็กซี่ดี ชอบๆ

อ่านหนังสืออินเล่มนี้ ตอนแรกเปิดผ่านๆ
พอมาอ่านอีกรอบ เจอตรง Office Talk พูดเกี่ยวกับสงกรานต์
เค้าใส่คำพูดให้คนนึงประมาณว่า "ขอประแป้งน้องกอล์ฟเท่านั้น" อะไรซักอย่าง
แล้วก็มีหัวกอล์ฟอยู่
เห็นแล้วก็ฮา กอล์ฟไมค์นี่ขวัญใจสาวๆเนาะ
เป็นปลื้ม (ทำไม)

ว่าแล้วก็คิดถึงไมค์... (เพื่อ...?)

"...in your car?... in your room?..."

น้องไมค์เปิดเทอมแล้ว
ไปมหาลัยวันแรก ได้ข่าวแว่วๆมาว่าหล่อเพอร์เฟคสุดๆ
แหม... ใครได้เห็นน้องในชุดนศ.แล้วบ้าง มาเล่าให้ฟังหน่อยซิว่าหล่อแค่ไหน

ไม่รู้ไปเรียนวันแรกเป็นยังไงบ้าง
เริ่มต้นเรียนอะไรไปแล้วบ้าง ได้เพื่อนรึยัง เพื่อนดีมั้ย
แล้วคนรอบๆมีฟีดแบ๊คยังไงบ้าง
มีความสุขดีมั้ยที่ได้ไปเรียน
เป็นเหมือนที่เคยคิดไว้ตั้งแต่ตอนก่อนจะสอบติดมั้ย

อู้ย... ลุ้นอยากให้น้องแฮปปี้กับที่เรียน แล้วก็เรียนได้จนจบจริงๆเลย

นอกจากเรื่องไปเรียน ก็ยังไปถอนฟันคุดมาอีก
เจ็บน่าดูเลยใช่มั้ย
นอนไม่หลับถึงเช้าเลยนี่นา
ไม่เคยถอนฟันคุด แต่เข้าใจอาการปวดฟันจนนอนไม่ได้
เพราะตอนที่จัดฟันก็เป็นแบบนั้นเลย ตอนปวดจะรู้สึกว่าไม่น่าเล้ยยยย
แต่ว่าถ้าหายปวดแล้วฟันดีขึ้น ก็จะรู้สึกคุ้มนะ
ได้กินยาแก้ปวดบ้างรึป่าวหนอ
ว่าแต่ถอนไปก็ดีแล้วนะ ดีกว่าต้องมาปวดทีหลังตอนมันทิ่มเหงือก

คิดถึงจริงๆเลย
อยากจะไปรอที่ตึกเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็ไม่มีเวลา
ช่วงที่ได้เจอที่ตึกเป็นอะไรที่ดีเกือบจะดีที่สุดเลย
เพราะว่า ได้มองแบบเต็มๆตา
ถึงจะไม่ค่อยได้คุย แล้วน้องก็ไม่ได้หวานเอาใจเหมือนเวลาน้องทำงาน
แต่ก็รู้สึกว่า แค่ได้ไปมองหน้าน้องก็มีความสุขละ
เวลาไปก็หวังแค่ให้น้องรู้ว่า คิดถึงนะ ก็เลยมารอ
กลัวหิวนะ ก็เลยซื้อของกินมาให้
เป็นห่วงนะ ก็เลยมาดูว่าอารมณ์ดีอยู่รึเปล่า
เฮ้อ... ว่าแล้วก็นึกถึงสมัยแรกๆ (พูดยังกะนานเป็นสิบปี)

เราไม่อยากมีภาพที่ดูเป็นคนดี แต่คนที่อยากให้รักเค้าไม่เอา
ขอเป็นคนเลว แล้วคนที่อยากให้รักเค้ารักเราดีกว่า

ทุกอย่างมีลิมิต ความอดทนก็เหมือนกัน
แต่ไม่เป็นไร เพราะไม่ว่ายังไง ก็ยังได้รับความสัมพันธ์ดีๆเหมือนเดิม
ขี้ปากคนอื่นเปลี่ยนอะไรไม่ได้ว่ะ ขอบอก

พูดมากก็เรื่องเยอะ ขอแค่นี้แหละ

"ต่างคนต่างอยู่"

เอ้อ... ได้ขึ้นเงินเดือนแล้ว ถึงจะไม่ได้มากมายอะไร แต่ก็ดีใจ
อย่างน้อยก็มีความรู้สึกว่า ทำงานให้เค้าได้ดีประมาณนึง
แต่ก็เหนื่อยโคตร

น้องก็เริ่มมีงานจ้างทยอยเข้ามาเป็นระลอก โดดงานวุ่นเลย
สงสัยเดือนนี้จะโดนหักเงินเรียบ เหอๆ
เอาเหอะ... ทำตัวเอง

เจ็บคอเจ้าค่ะวันนี้

สนุกมาก เวลาไม่ต้องถ่ายรูป แล้วมันส์ไปกับคอนแบบสุดกู่
ทั้งร้องทั้งโยกโบกมือโวยวาย กรี๊ดบ้าบอคอแตก (คอแตกจริงๆ)

ถ้าไม่ฮาตอนที่กอล์ฟบอกว่าข้างหลังอายุเลข 3 เลข 4 ก็ไม่รู้จะฮาตอนไหนแล้ว
ฮามาก พอได้ยินก็กรี๊ด แบบ โอย...ไม่ไหวแล้ว
ถึงจะแก่แต่เร้าใจ ไม่ใช่เหรอกอล์ฟ ฮ่าๆ
(ว่าแต่จะจำไปตลอดเลยใช่มั้ยว่ากลุ่มนี้แก่อ่ะ)

รู้สึกว่านับวันกอล์ฟจะยิ่งหล่อ หล่อ หล่อ(โว้ย)
แล้วไมค์ก็เหมือนจะยิ่งหนุ่ม ยิ่งเท่ ยิ่งแบบฮึ่ย... ความเป็นผู้ชายแรงสูง

เฮ้อ...เหนื่อย... เสียพลังงานกับการชอบเด็ก (ก๊าก)

ขอบคุณทุกๆคนอะเกน สนุกมากจริงๆวันนี้

ไม่ได้อัพซะหลายวัน มันไม่มีเวลาเล้ยยยจริงๆนะ

จะว่าไปก็ไม่ได้ไปตามน้องด้วย ก็เลยไม่มีอะไรจะเขียน
แต่วันนี้ไปดูคอนเสิร์ตไดอารี่ฮิตส์ที่อินช์ผับ

เป็นคอนเสิร์ตที่ใช้เวลาเตรียมตัวนานพอๆกับคอนใหญ่เลย
ไม่ใช่กอล์ฟไมค์ที่เตรียมตัวนะ แต่เป็นเราเองเนี่ยแหละ
ทั้งลุ้นว่าจะได้ไปหรือไม่ได้ไป
บัตรอะไรต่างๆนานาก็มีคนช่วยหามาให้ทั้งน้าน
ต้องขอบคุณพี่อ้อยกับพี่มี่ที่พยายามอย่างเต็มที่ ฮ่าๆ

หลังจากลุ้นตั้งแต่เช้าทำงานหัวปั่น วิ่งไปมาจากที่ออฟฟิซกับเมืองทอง
สุดท้ายก็ได้ไป ต้องกราบเจ้านายงามๆ เหอๆ

คอนนี้เป็นคอนที่น้องน่ารักมากกกกกก
คุยเก่ง ร้องเต้นเป็นธรรมชาติ แล้วก็ดูใส่ใจแฟนคลับได้ดี

ถึงอย่างไรก็ตามต้องร้องเพลงเรื่องเล็กของเธอ

ขอแค่เป็นเพียงเรื่องเล็กๆในใจเธอก็พอ

ทุกๆ เรื่องที่เธอสนใจ และทุกเรื่องก็เป็นเรื่องใหญ่
แทบไม่เหลือเวลาให้ใคร บ้างเลย

ทุกๆครั้งที่ได้พบเธอ ไม่ทักฉันสักคำไม่เคย
ไม่เคยมีเวลา แค่เพียงจะมองตา ไม่เลย

อยากให้เธอเห็น แค่มองเห็น
(อยากให้เธอเห็น)
ว่ามีคนเล็กเล็กคนหนึ่ง
(ว่ามีใครอีกคน)
ที่ได้แค่คอยมอง ได้แค่ดีใจ แค่ได้เห็นเธอ
(ให้เธอได้มองสักที)
อยากให้เธอเห็น แค่มองเห็น
(อยากให้เธอเห็น)
ว่ายังมีใครคนหนึ่งเสมอ
(ว่ายังมีคนๆนี้)
ขอแค่เป็นเพียงเรื่องเล็กๆ ในใจเธอก็พอ
(ก็แค่เพียงเท่านั้นที่ขอเธอ)

เพราะว่าฉันสนใจเรื่องเธอ และฉันคิดว่าเป็นเรื่องใหญ่
ไม่ได้คิดว่ามันมากไป ไม่เลย

ทุกๆครั้งที่ได้พบเธอ ไม่ทักฉันสักคำไม่เคย
ไม่เคยมีเวลา แค่เพียงจะมองตา ไม่เลย

ไม่รู้สินะ ฟังเพลงนี้ทีไร ก็ต้องน้ำตาซึมทุกที
สำหรับคอนวันนี้ คำพูดจากหน้าไดอารี่ที่เปิดไปเรื่อยๆของน้อง
มันทำให้เรารู้สึกว่า ถ้าน้องคิดแบบนี้จริงๆ แฟนคลับอย่างเราก็คงปลื้มน่าดู
ถึงน้องจะไม่ได้หมายถึงใครคนใดคนนึง กลุ่มใดกลุ่มนึง
แต่เราก็มีความรู้สึกว่า เราก็เป็นส่วนนึง ที่ได้ทำอย่างที่น้องว่า
คอยหมั่นซื้อข้าวซื้อขนม ไปนั่งรอ เฝ้าเจอ
และยังมีอีกหลายๆคน ที่เรียกได้ว่าเห็นกันมาตลอด
รู้สึกว่าตัวเองก็ได้ผ่านอะไรมาเยอะ ถึงจะไม่ได้เริ่มต้นมากับน้องก็เถอะ
แต่ก็ฝ่าฟันหลายอย่างเหมือนกันกว่าจะเป็นคนที่น้องจำได้
ทั้งรู้สึกปลื้ม รู้สึกรักน้อง
ไปพร้อมๆกับความรู้สึกเศร้าใจอยู่ลึกๆ
ก็เหมือนกับเพลงเรื่องเล็กของเธอเนี่ยแหละ

มองน้องเหมือนเห็นลูกชายโต
สองปีที่ผ่านมาก็เห็นความพัฒนา เห็นอุปสรรคที่ผ่านเข้ามา
เหมือนว่าน้องมีความสุขเราก็มีความสุข เวลาน้องเจ็บเราก็รับรู้แล้วก็เสียใจไปกับเค้าด้วย

ต้องยอมรับว่าตอนที่เห็นน้องครั้งแรก
ก็ไม่คิดว่าตัวเองจะมาเป็นแฟนคลับเต็มตัวขนาดนี้
หรือต้องพูดว่าไม่คิดว่าตัวเองจะถลำลึกมากขนาดนี้มากกว่า ฮ่าๆ
แต่พอเห็นน้องประสบความสำเร็จก็พลอยจะอดภูมิใจ
ประหนึ่งว่าเราได้รับความสำเร็จนั้นไปด้วยงั้นแหละ (ทั้งๆที่จริงๆไม่เกี่ยวเล้ย)

หลายครั้งที่ท้อ ก็ต้องขุดเอาสิ่งดีๆขึ้นมาให้กำลังใจตัวเอง
เรายอมรับนับถือแฟนคลับทุกคนนะ
และยิ่งสำหรับแฟนคลับทุกๆคนในวันนี้ ที่ร้องเพลงกันเสียงดัง โบกป้ายกันสุดตัว
อย่างว่าในมุมมองของเรา เป็นแฟนคลับกอล์ฟไมค์ก็ไม่ใช่ง่าย
ทั้งเรื่องคิวงาน เรื่องจิปาถะมากมาย เงื่อนไขต่างๆอีกล่ะ
แต่แฟนคลับหลายๆคนก็สู้ ทั้งถึกทั้งทน (ไม่ได้เว่อร์นะเนี่ย)
อะไรมันก็ไม่ทำให้แฟนคลับดีใจเท่ากับตอนที่น้องเห็นความพยายามตรงนี้เนี่ยแหละ
ซึ่งมันก็คงไม่ง่ายอีกนั่นแหละที่น้องจะเห็น (ถูกมั้ย)
แต่เชื่อสิ มันมีวันนั้นแน่นอน

สรุปว่า คอนวันนี้น้องน่ารัก ชอบตอนที่เห็นไมค์คุยเยอะๆ
คือ ชอบไมค์มาสองปี รู้สึกว่าวันนี้ไมค์พูดเยอะที่สุด น่ารักมาก
ดีใจที่น้องก้าวขึ้นไปข้างหน้าอีก และน้องก็คงก้าวไปได้อีกไกล

ถ้าวันนึงที่เราจะต้องห่างไกลกันมากกว่านี้
มากกว่าวันที่เราเคยเจอกันที่ตึกแล้วจับมือกัน ถ่ายรูปคู่กัน มองหน้ายิ้มทักทายกันได้
ก็จะไม่เสียใจ แต่จะเก็บความทรงจำนั้นไว้ในใจตลอดไป

วันสุดท้ายที่ออกมาจากที่ทำงาน ก็โดนถามว่าไม่ไปเที่ยวไหนเหรอ
ก็ได้แต่ตอบว่าขอนอนอยู่บ้านเห๊อะ
แล้วก็ได้นอนยาวสมใจอยากจริงๆ

วันนี้ออกไปดูน้องตอนเย็นๆ ก็เสียวอยู่ว่าจะเปียกมั้ยว๊าตู
เป็นคนไม่ชอบให้อะไรมาเลอะตัวเลย ถึงจะพยายามทำใจว่าเป็นเทศกาลก็เถอะ
แต่ก็กลับบ้านมาไม่เปียกเท่าไหร่
จะเปียกก็อีตอนคุณน้องกอล์ฟไมค์ฉีดน้ำมาจากเวทีเนี่ยแหละ หลบไม่ทันจริงๆ

คอนเป็นอะไรที่ครื้นเครงดี
ชอบตอนไมค์ร้องเพลงผิดท่อนแล้วเข้าไปกอดกอล์ฟอ่ะ ต๊าย... ตาย...
ตอนแรกที่ออกมาก็ออกแนวกัดๆกันอยู่ พอเข้าไปกอดก็อืม...
แล้วยังตอนที่วิ่งไล่จับดึงกางเกงเพื่อดูกางเกงในกันนั่นอีก เอิ่ม...จะดีเหรอจ๊ะลูก

ว่าก็ว่าเหอะ หลังๆมานี่ ไมค์นะ..เอะอะก็ถอดเสื้อโชว์กล้าม จะเอ็กซ์ไปหนาย...
หุ่นน้องดีอยู่ก็จริง พี่ไม่เถียงเล้ยยย
แต่ของดีก็เก็บบ้าง เปิดบ้างเป็นครั้งคราวก็ดีน๊า หึหึ
เอาเหอะ คงจะเป็นพักๆ (ใช่ป่ะ)

ทำอะไรก็เป็นห่วงตัวเองบ้างนะ พ่อเด็กชายชอบหลับบนแท๊กซี่
กลางค่ำกลางคืน ถึงจะคิดว่าดูแลตัวเองได้ก็เถอะ
เล่นเอาเป็นกังวลจนหลับไม่สนิทเลยอ่ะ
มุมนึงของคนที่คิดว่าตัวเองโตแล้วเนี่ย มันก็ยังมีความเป็นเด็กอยู่ดีน่ะนะ
พูดด้วยความรักและเป็นห่วงนะจ๊ะ

หลายสิ่งหลายอย่าง...

วันนี้นั่งฟังเพลงอาราชิ
ทำให้นึกถึงช่วงเวลาที่ไปดูคอนอาราชิที่ญี่ปุ่น
ตอนไปดูคอนเนี่ย เกิดอะไรขึ้นเยอะมาก
เริ่มตั้งแต่ทำทู้กกก วิถีทางให้ได้ไป สารพัดจะทำ
แล้วก็ทะเลาะกับพี่อ้อยไม่รู้กี่ร้อยรอบ กว่าจะได้ไป ระหว่างไป แล้วหลังจากกลับมาอีก

พอมาชอบน้องก็ยังอุตส่าห์ได้ไปอีกนะ จำไม่ได้แล้วว่ะว่าสรุปไปมากี่รอบ
ตอนไปงานจับมือน้องเนี่ยมันบ้าสุดๆแล้ว ทั้งๆที่รู้ว่าแค่ไปจับมือก็ยังไป

พี่อ้อยมีแผนจะไปปีหน้า ตอนอาราชิครบสิบปี
(ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะสิบปีแล้ว)
อยากไปด้วย แต่คิดว่าคงไม่มีเงินไป จะเกาะเงินคนอื่นไปอีกก็คงไม่ไหวแล้วล่ะ

คิดๆดู รู้สึกว่าตัวเองหนีจากญี่ปุ่นไปไม่พ้น
ตอนมาชอบน้องก็ไม่ได้คิดไว้ว่าน้องจะได้ไปทำงานออกอะไรที่ญี่ปุ่นเลยนะ
เรียกว่าเป็นวังวนจริงๆ

อย่างไมค์ ฮีก็เลิฟประเทศนี้อย่างเห็นได้ชัดยังไงบอกไม่ถูก
เวลาไมค์ไปที่นั่นดูไมค์แฮปปี้มากๆเลยอ่ะ ไหนจะชอบกินอาหารญี่ปุ่นอีก
มาเล่นละครยังเล่นเป็นคนญี่ปุ่นอีกแหน่ะ ผู้กำกับช่างรู้ใจเนาะ

เฮ้อ... อีกอย่างนึงที่คิดถึงก็คือความรู้ภาษาญี่ปุ่น
เรียนจบแล้วก็คืนอาจารย์ไปเลย แทบจะจำอะไรไม่ได้แล้ว
คิดแบบนี้ทำให้อยากไปเรียนต่อญี่ปุ่น ซักปีนึงไรงี้
แต่ก็เป็นแค่ความหวังที่ไม่มีวันเป็นจริงขึ้นมานั่นแหละ

ใกล้วันสงกรานต์แล้ว พรุ่งนี้ไปทำงานนี่คงเงียบเป็นป่าช้า
คิดดู... เจ้านายยังไม่มาอ่ะ
อยากหยุดกับเค้าเหมือนกันแหละ
แต่ติดต่อลูกค้าต่างประเทศ ลูกค้าเค้าไม่ได้มาหยุดเหมือนเรานี่หว่า
ถ้าหยุด คนที่จะคอยดูงานที่ออฟฟิซก็จะไม่มีเลย

ทำงานแล้วเหมือนต้องมีความรับผิดชอบสูงมาก
อย่างตอนเรียน วันไหนไม่อยากตื่น หรือว่าอยากจะไปทำอะไรเป็นพิเศษ
ก็หยุดเรียนไปเลย ไม่มีปัญหา
แต่ทำงานมันหยุดไม่ได้อ่ะ... เศร้าจัง...

พี่อ้อยคงคิดอยู่ในใจ
"เป็นไงล่ะ รู้สึกแล้วใช่มั้ย"
ฮ่าๆๆๆ

ภาพจากหนังสือ IN

ได้อ่านหนังสือเล่มนึง จำไม่ได้แล้วว่าหนังสืออะไร
เค้าสัมภาษณ์คนที่เป็นช่างภาพหนังสืออิน ชื่อธาดา วาริช
เห็นภาพผลงานที่เค้าถ่ายแล้วแบบชอบมากๆ
ชอบตรงที่ถ่ายผู้หญิงได้เซ็กซี่มากเลยอ่ะ ถึงความสวยงามของร่างกายผู้หญิงออกมาชัดดี

เราชอบดูภาพในหนังสืออินมานานแล้ว
ยังคิดอยากให้น้องไปขึ้นปกบ้างเลย
(แต่สงสัยจะออกมาสวยมากกว่าหล่อ ฮ่าๆ)

แต่เรื่องของเรื่อง ภาพที่เอามาลงเนี่ยเป็นภาพพีค นางเอกของน้องนั่นเอง
จะบอกว่าชอบมุมนี้ของผู้หญิงมากกกกกก
คือชอบตรงหัวไหล่ ด้านข้างที่เห็นแขนกับหลังอ่ะ
เป็นอะไรที่ให้ความรู้สึกเซ็กซี่ดี ชอบๆ

อ่านหนังสืออินเล่มนี้ ตอนแรกเปิดผ่านๆ
พอมาอ่านอีกรอบ เจอตรง Office Talk พูดเกี่ยวกับสงกรานต์
เค้าใส่คำพูดให้คนนึงประมาณว่า "ขอประแป้งน้องกอล์ฟเท่านั้น" อะไรซักอย่าง
แล้วก็มีหัวกอล์ฟอยู่
เห็นแล้วก็ฮา กอล์ฟไมค์นี่ขวัญใจสาวๆเนาะ
เป็นปลื้ม (ทำไม)

ว่าแล้วก็คิดถึงไมค์... (เพื่อ...?)

"...in your car?... in your room?..."

น้องไมค์เปิดเทอมแล้ว
ไปมหาลัยวันแรก ได้ข่าวแว่วๆมาว่าหล่อเพอร์เฟคสุดๆ
แหม... ใครได้เห็นน้องในชุดนศ.แล้วบ้าง มาเล่าให้ฟังหน่อยซิว่าหล่อแค่ไหน

ไม่รู้ไปเรียนวันแรกเป็นยังไงบ้าง
เริ่มต้นเรียนอะไรไปแล้วบ้าง ได้เพื่อนรึยัง เพื่อนดีมั้ย
แล้วคนรอบๆมีฟีดแบ๊คยังไงบ้าง
มีความสุขดีมั้ยที่ได้ไปเรียน
เป็นเหมือนที่เคยคิดไว้ตั้งแต่ตอนก่อนจะสอบติดมั้ย

อู้ย... ลุ้นอยากให้น้องแฮปปี้กับที่เรียน แล้วก็เรียนได้จนจบจริงๆเลย

นอกจากเรื่องไปเรียน ก็ยังไปถอนฟันคุดมาอีก
เจ็บน่าดูเลยใช่มั้ย
นอนไม่หลับถึงเช้าเลยนี่นา
ไม่เคยถอนฟันคุด แต่เข้าใจอาการปวดฟันจนนอนไม่ได้
เพราะตอนที่จัดฟันก็เป็นแบบนั้นเลย ตอนปวดจะรู้สึกว่าไม่น่าเล้ยยยย
แต่ว่าถ้าหายปวดแล้วฟันดีขึ้น ก็จะรู้สึกคุ้มนะ
ได้กินยาแก้ปวดบ้างรึป่าวหนอ
ว่าแต่ถอนไปก็ดีแล้วนะ ดีกว่าต้องมาปวดทีหลังตอนมันทิ่มเหงือก

คิดถึงจริงๆเลย
อยากจะไปรอที่ตึกเหมือนเมื่อก่อน แต่ก็ไม่มีเวลา
ช่วงที่ได้เจอที่ตึกเป็นอะไรที่ดีเกือบจะดีที่สุดเลย
เพราะว่า ได้มองแบบเต็มๆตา
ถึงจะไม่ค่อยได้คุย แล้วน้องก็ไม่ได้หวานเอาใจเหมือนเวลาน้องทำงาน
แต่ก็รู้สึกว่า แค่ได้ไปมองหน้าน้องก็มีความสุขละ
เวลาไปก็หวังแค่ให้น้องรู้ว่า คิดถึงนะ ก็เลยมารอ
กลัวหิวนะ ก็เลยซื้อของกินมาให้
เป็นห่วงนะ ก็เลยมาดูว่าอารมณ์ดีอยู่รึเปล่า
เฮ้อ... ว่าแล้วก็นึกถึงสมัยแรกๆ (พูดยังกะนานเป็นสิบปี)

เราไม่อยากมีภาพที่ดูเป็นคนดี แต่คนที่อยากให้รักเค้าไม่เอา
ขอเป็นคนเลว แล้วคนที่อยากให้รักเค้ารักเราดีกว่า

ทุกอย่างมีลิมิต ความอดทนก็เหมือนกัน
แต่ไม่เป็นไร เพราะไม่ว่ายังไง ก็ยังได้รับความสัมพันธ์ดีๆเหมือนเดิม
ขี้ปากคนอื่นเปลี่ยนอะไรไม่ได้ว่ะ ขอบอก

พูดมากก็เรื่องเยอะ ขอแค่นี้แหละ

"ต่างคนต่างอยู่"

เอ้อ... ได้ขึ้นเงินเดือนแล้ว ถึงจะไม่ได้มากมายอะไร แต่ก็ดีใจ
อย่างน้อยก็มีความรู้สึกว่า ทำงานให้เค้าได้ดีประมาณนึง
แต่ก็เหนื่อยโคตร

น้องก็เริ่มมีงานจ้างทยอยเข้ามาเป็นระลอก โดดงานวุ่นเลย
สงสัยเดือนนี้จะโดนหักเงินเรียบ เหอๆ
เอาเหอะ... ทำตัวเอง